ALICJA PASZKIEL
EDUKACJA
Letnia Szkoła ING, prowadzące: Gosia Wdowik, Anna Nowicka (2024)
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, pracownia prof. Romana Woźniaka, PDP prof. Mirosława Bałki (magistra, 2022)
Wydział Architektury i Urbanistyki Politechniki Warszawskiej (inżynierka architektka, 2019)
PERFORMANCE - WYBRANE REALIZACJE
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2025)
Warszawskie Obserwatorium Kultury (2025)
Performance Platform, Galeria Labirynt, Lublin (2024, 2023)
Teatr Studio, Warszawa (2022)
Goethe Institut, Warszawa (2022)
WYBRANE WYSTAWY INDYWIDUALNE
Stories from the body, stories from the bed, Serce Exhib., Chmimelna 9, Warszawa (2024)
BRAGGA, przestrzeń offowa, Iwicka 47, Warszawa (2022)
WYBRANE WYSTAWY ZBIOROWE
22. Przegląd Sztuki SURVIVAL, osiedle Brochów, Wrocław (2024)
WGW, Crash Club, Pawilon Bliska, Warszawa (2023)
KIN, Milchhof Pavillon, Berlin (2023)
Zawłaszczanie, Pracownia Wschodnia, Pl. Hallera, Warszawa (2022)
Najpierw masa, potem rzeźba, Pałac Czapskich, ASP w Warszawie (2021)
Fringe Warszawa, Gołe baby i delfiny, Galeria PN, Brechta 17a, Warszawa (2022)
WYBRANE POKAZY WIDEO
Ekran Fundacji Sztuki Polskiej ING, siedziba Fundacji Sztuki Polskiej ING, ul. Puławska 2, Warszawa (2024)
Projekt Koyaanisquatsi, Teatr Studio/Plac Defilad, Warszawa (2022)
Videonews, Galeria Labirynt, Lublin (2021)
Kick off perfo, Galeria Ul, Gdańsk (2021)
Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza, rezydentka programu ArtHouse.
Współzałożycielka inicjatywy Fringe Warszawa.
PRASA
Karolina Plinta, Dominy, górniczki i cyrkowe misie. Performans w 2025 roku, SZUM, NR 52/2025
NN6T #164 listopad 2025, okładka oraz str. 2, 8
Artystka intermedialna i performerka. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Operuje słowem, materiałem wideo, rzeźbą i, zastanym lub tworzonym, kontekstem, który traktuje jako główny element struktury performatywnej. Interesuje się pożądaniem, relacją ciała i wiedzy oraz politycznością autobiografii.
Jej proces twórczy w znacznej mierze składa się z rozproszonego, wielowątkowego researchu, po którym nawiguje za pomocą ciekawości, przyjemności i zaskoczenia. O swoich działaniach mówi jak o mapach lub wytrychach, dzięki którym może wciągnąć widownię w obszar swojej narracji. Jako artystka stara się uwieść publiczność na tyle, by pozwoliła zasypać się hałdami kłączastych wątków lub przynajmniej - dała się po nich oprowadzić w ramach krajoznawczej wycieczki.