ALICJA PASZKIEL
Wystawa zbudowana z opowiadań i obiektów zainspirowanych snami, które artystka systematycznie zbiera w formie otwartego archiwum. Zbiór ten widzi jako odwrotność klasycznej księgi snów, użytkowanej na zasadzie wtłaczania marzeń i pragnień w binarne definicje. Otwarte archiwum snów to kłącze, nie usystematyzowana struktura. Artystce przyświeca zasada pracy koreańskiego antropologa Heonika Kwona: daj się prowadzić historiom. Dlatego wprawia archiwum w ruch. Prace, będące jego obliczami, nazywa egzemplarzami próbnymi, by formy, w które splata historie nie stały się ich końcem, by mogły dalej łączyć ze sobą, rozgałęziać i angażować nowe wątki. Tak, by doświadczenie zbiorowe i indywidualne mogły zachodzić na siebie i partycypować w dyskursie ‘prawdy’.
